REHAVET YÜKLÜ, ASIK YÜZLÜ!..

Ülkem yangın yeriyken, kimin eli kimin cebinde değil belli değilken, en mahremimize bile girilişken, duygu ve düşüncelerimi dile getirmem ne kadar doğru olur bilmem ama ben yine de dostluk yapacağım… Çünkü dost arkadan konuşmaz, doğruyu da yanlışı da yüzüne vurur!..

Dün, CHP’nin Tekirdağ ve Çanakkale milletvekilleri Keşan’a geldi… Güya sahadaydılar… CHP İlçe Başkanlığındaki basın toplantısının ardından, birkaç kurum ziyareti, birkaç esnaf ve pazaryeri ziyareti vardı programlarında… Birkaç ziyareti takip ettim… Misafirleri ağırlayan kurumlarla ilgili bir sıkıntı yok, hepsi gayet misafirperver bir şekilde ağırladı milletvekillerini… Ancak sayın milletvekillerimizin gerek hitap şekli, gerekse duruşları bana heyecan vermedi… Sanki verilen bir görevi icra edip, bir an önce tamamlayıp, istirahata geçme havası vardı!.. Ya da Keşan’daki CHP’lilerin savaş ve küskünlüğü, onları da şevksiz kılmıştı!.. Basın toplantısında salonu dolduran partililer, sanki sonrasında buhar olup uçmuştu!.. 5-10 partili ile sürdürüldü saha çalışması!.. Onlar da lütfen yanlarında oldular sanki!.. Ülkemde yaşanan yolsuzluk, hukuksuzluk ve akıl sır erdiremeyeceğiniz yönde yaşanan skandallar nedeniyle tek kurtuluş olarak gördüğümüz Cumhuriyet Halk Partisi’nin temsilcilerinde aradığınız ya da beklediğiniz heyecan ve şevki göremeyince, ister istemez içiniz burkuluyor… ‘Kimden kurtulup, kimden medet bekliyoruz!’ diye iç geçirmeden edemiyorsunuz…

Diyeceğim o ki; saha çalışması böyle olmaz!.. Gümbür gümdür olur… İz bırakır… Güven verir… Umut verir… Rehavet yüklü, asık yüzlü, ‘ölmüşüm ama ağlayanım yok’ edasıyla saha çalışması olmaz!..

Ümidim bu tür bir saha çalışmasının yalnız Keşan’la sınırlı kalması ve gümbür gümbür bir muhalefetle İktidarlığa doğru koşulmasıdır…

Ümitlerimizin kırılmaması ve güzel günlere kavuşmak dileğiyle…