YAZIK, ÇOK YAZIK!

Yaşım, mesleğim gereği 12 Mart 1971 muhtırasının verildiği tarihten bu yana, devlet adına düzenlenen bütün etkinliklerde kâh kendi isteğimle, kâh görevlendirilerek yer aldım. Dolayısıyla bu süreç içersinde yapılan etkinliklerle ilgili, bir sürü bilgi, birikim ve deneyimimiz oldu. Keşan’da yapılan ilçe başkanlığı aday yarışmasında da, iki tane pırıl pırıl gencin yarışmasında, partinin yıllardır çilesini çeken duayenleri diyebileceğim, kişiler tarafından arandım ve haklı olarak kendi adaylarını desteklemem istendi. Hiç çekinmeden ve kimseye hesap verme zorunluluğu hissetmeden açıkça söylüyorum; ‘Kırmızı Liste’nin adayına oy verdim. Son mahalle, Yukarı Zaferiye Mahallesi seçimini izlemek için ilçe parti merkezinde bulundum. Seçimin sonuçlanmasıyla birlikte iki tane pırıl pırıl genç aday el ele, kol kola, sarmaş dolaş açıklama yaptılar. Çok güzel. Ancak açıklamanın sonucunu beklemeden, kırmızı tişörtler giymiş ağabeyler, ablalar bir anda ortadan kayboldu. Yahu finiş ipi konmuş. Ve finiş ipini bir aday göğüslemiş tebrik edeceğine, niye ortadan kayboldunuz. Karşınızda düşman olduğunuz bir partinin adayı mı vardı? Tabiri caizse sizler aynı ananın, babanın çocuklarısınız, kimden, neyin intikamını alma savaşı veriyorsunuz? Bir zahmet aklınızı başınıza alında, Turgut Özal’ın 4 eğilimi birleştirme özelliğini örnek alın. Şimdi daha net anladım CHP’nin neden başarısız olduğunu… Baron siyasetiyle bu işler olmaz beyler. Seçilen aday kişiler tarafından kullanılacak piyon değil, kendisine ait fikirleri uygulamak için aday olmuştur. Onun için kimse ben ne dersem onu yapmalı sendromuna kapılmamalı, ve seçilen adayı rahat bırakmalıdır. Sevgiyle kalın.