DIŞ TEHDİTTE, 87 MİLYON TEK VÜCUT!

Türkiye’yi anlamakta zorluk çekenlerin gözden kaçırdığı bir şey var. O da; devlet ve iktidar kavramları arasındaki toplumsal ayrım. Bizim vatandaşımız, gündelik yaşamı negatif yönde etkileyen ekonomik politikalara en sert şekilde tepki verebilir. Muhalefet, yaşanan ekonomik zorluklar ve hayat pahalılığı üzerinden iktidarı köşeye sıkıştırabilir. Bu gayet doğaldır ama dış politikaya gelince; Türkiye’yi rahatsız eden, tehdit eden bir durum söz konusu olunca işler değişir. Muhalefet liderlerinden tutun da sokaktaki vatandaşlara kadar herkes tek bir cümlede birleşir: ‘İçeride kavga etsek de, dışarıya karşı biriz‘.

Aslında baktığın zaman, bunun benzer bir başka örneğini de İran’da gördük biz. Şubat ayında başlayan ABD-İsrail savaşı öncesi, İran’daki protestoları hatırlayalım. Esnaf eylemleri ile başladı ve İran’da çok büyük bir toplumsal hareket yaşanmıştı. Gösteriler ekonomik taleplerle de sınırlı kalmamıştı. Bir süre sonra rejim karşıtı sloganlar ve rejim değişikliği talepleri de öne çıktı. Bu durumu da fırsata çevirmeye çalışan ABD-İsrail’in, İran’ı bölme, parçalama, yönetimi değiştirme hevesleri kursaklarında kaldı. İran halkı buna izin vermedi ve daha da kenetlendi. Neyse, biz Türkiye’ye gelelim ve konumuza dönelim isterseniz.

‘BU GİDİŞLE YOK OLACAKLAR’

Hiçbir hak-hukuk, karar, kural tanımayarak, kan akıtmaya doymayan saldırgan terörist devlet İsrail’in, geçtiğimiz günlerde Türkiye’ye çok yakın bir mesafede yer alan Suriye’nin İdlib şehrindeki Ebu Zuhur Askerî Hava Üssü‘nü bombalayarak yaşanan gerilimi tırmandırması, ülkemizde büyük bir tepki ile karşılandı ve Türkiye başta olmak üzere, başka bazı ülkeler de İsrail’i sert bir şekilde uyarma gereği duydu. Uyarıların içeride ve dışarıda ortak yanı, ‘bu gidişle yok olacaklar‘ minvalindeydi.

Yeni Parti lideri Özgür Özel’in de bu konu ile ilgili açıklamaları oldu. Özel, “içeride en sert mücadeleyi ederiz ama dışarıdan bir tehdit gelirse, 87 milyon dimdik ayaktayız” dedi. Bu yaklaşımı çok kıymetliydi bence. Bir defa daha görüldü ki, İsrail’in veya bir başka ülkenin bölgede attıkları kışkırtıcı adımları veya Türkiye’yi hedef alan söylemleri söz konusu olduğunda, iç siyasetteki çekişmeler, tartışmalar hemen bir tarafa bırakılabiliyor. İşte, anamuhalefet liderinin bu konuya yaklaşımı bu duruşun, bu birlikteliğin açık bir örneğidir. Bu tür meselelere veya kışkırtmalara karşı, ülkemizdeki siyasî partilerin tek bir bütün halinde hareket etmesi ne kadar güzel, değil mi?

SORUMLU MUHALEFET TAVRI

Bir başka ifadeyle; “Evet, ülkemizde ekonomik sıkıntılar yaşanmaktadır. Mutfaktaki pahalılık ve geçim sıkıntısı çözülmüş değildir ve halkın en öncelikli gündem maddesini oluşturmaktadır kuşkusuz. Meselâ, geçen gün bir haber izlemiştim; “eskiden bedava alınan (kemik veya bazı sakatat türleri) ürünlerin satışa konu olması”. Bu haber başlı başına alım gücünün ne kadar düştüğünün açık bir göstergesidir. Kolajen veya besin değeri nedeniyle alınıyor olsa da hatırı sayılır bir kesim, ekonomik sıkıntıda olduğu için alıyor. Ete ulaşmakta zorlananlar, ‘hiç olmazsa yemeğime et kokusu versin‘ diye düşünüyor. Örnekler çok tabii ama son günlerin haberi olduğu için bu örneği verdim. Doğal olarak, “muhalefet bu konuda yani hayat pahalılığı konusunda sert eleştirilerini sürdürürken, dış politikada güvenlik risklerine karşı da iktidarın yanında duruyor ve ‘devlet aklı‘ ile hareket ediyor” diyebiliriz rahatlıkla.

KLASİK GÜVENLİK REFLEKSİ

Bu arada, bizim toplumumuzun öteden beri, ulusal dâvâ veya coğrafî güvenlik olarak gördüğü problemlerde ekonomik bedeller ödemeyi göze alabilen bir yapısı da var. 1974 yılında yapılan Kıbrıs Barış Harekâtı ve sonrasında yaşananlar hâlâ hafızalarımızda.

Bu harekât, Kıbrıs’taki Türklere Rumlar tarafından uygulanan zulmün, vahşiliğin, katliamın sona erdirilmesi için yani can güvenliğinin sağlanması için yapılmıştı. Sonrasında da ABD’nin uyguladığı ekonomi ve silah ambargosu ülkemizde ağır bir krize sebep olmuştu. Bazı siyasetçilerin de sıkça dile getirdiği o tüpgaz, benzin, şeker ve yağ kuyrukları, o dönemin simgesiydi âdeta. Yaşandı bu zorluklar ama buna rağmen halkımız, Kıbrıs dâvâsına olan inancı sebebiyle bu vaziyeti, ‘millî bir bedel‘ olarak kabul etti. İç siyasetteki çalkantılara rağmen, dışarıya karşı sergilenen kararlı tutum, toplum tarafından da kabul edilebilir ve geçerli olarak görüldü. Demek oluyor ki, konu ‘ulusal egemenlik’, ‘vatan savunması’, ‘sınır ötesindeki soydaşlar v.s.’ olduğu zaman ortak bir sorumluluk olarak görülüyor toplumumuzda.

Kıbrıs örneğini verdim. Çünkü, oradaki soydaşlarımızın özgürleşmesi adına yaşanan ve katlanılan fedakârlık ile bugün dış tehditler karşısında ortaya konan tavır veya duruş, bize gösteriyor ki; toplum, bu tür durumlarda uzun uzun düşünmeye  veya organize olmaya gerek duymuyor. Hızlı bir şekilde tepki verebiliyor, vesselâm.