ARAS, KEŞAN’I TEMİZLEMEYE KARARLI!

Trakya dendiği zaman doğası, festivalleri, tarımsal zenginliği geliyor akıllara ama ne yazık ki, bir şey daha geliyor. O da; çevre kirliliği. Yol kenarları, piknik alanları gibi benzeri yerlerin yoğun kirliliğini hisseden bir coğrafya. Maalesef böyle. Evet, bu durumda olan sadece Trakya da değil tabii. Çünkü ülkemizin bir genel sorunu olduğu çok aşikâr ama bu konuyu, Trakya özeline indirgeyelim, hatta Keşan’ımız özelinde düşünelim. Erikli, Yayla gibi çok kıymetli sahillerimiz var bizim, değil mi? Her sene yaz aylarında dolup taştığına ama geriye de ciddî bir kirlilik kaldığına şahit oluyoruz. Pekiyi, ilçe merkezimizde durum farklı mı? Caddeler, sokaklar, parklar, bahçeler çok mu temiz? Yani çevreyi kirletmeme konusunda çok mu duyarlı davranıyoruz? Bu soruların cevapları maalesef kocaman bir ‘hayır‘. Biz Trakyalılar, keyif yapmayı, doğayı, yeşili seviyoruz ama sonrasında arkada kalan o kötü görüntüyü temizliyor muyuz? (Burada bu konuda yani çevre temizliği konusunda hassasiyet gösterenleri ayrı tutuyorum. Lâfımız onlara değil.) Bu sorunun cevabı da yine hayır. ‘Evet’ olan ise, temizlik konusunda sınıfta kaldığımızdır. Ben buna inanıyorum şahsen ama enseyi fazla karartmaya da gerek yok. Çünkü çevre konusunda oldukça duyarlı çocuklarımız var. ‘Farkındalık‘ oluşturmak için büyük bir çaba gösteren kardeşlerimiz, evlatlarımız var. Bugün bu evlatlarımızdan biri olan Keşanlı, daha 16 yaşındaki Aras İpsalalı‘dan bahsedelim biraz isterseniz.

‘ÜLKEMİ DÜŞÜNÜYORUM, ÇÖP TOPLUYORUM’

Aras, gönüllü olarak çevre temizliği yapıyor. Yani sadece konuşmakla kalmayıp, bizzat sahada “elini taşın altına koyan” pırıl pırıl bir lise talebesi. Çevre temizliğinde ‘harıl harıl‘ çalışıyor. Çalışmalarını da kısa özetler halinde sosyal medyadan, facebook hesabından yayınladığı videolarla paylaşıyor.

Aras İpsalalı, bir çok kişi gibi, ‘ben tek başıma neyi değiştirebilirim ki?‘ diye düşünmemiş ve ‘bir yerden başlamalıyım‘ deyip harekete geçmiş. Bu kararı nasıl verdiğini de şöyle açıklıyor: “Bundan bir sene önce ‘ülkemi düşünüyorum, çöp topluyorum‘ diye başlamıştık. Memleketimizin bir çok yerinde, farklı bölgelerinde benim yaşlarımda veya benden küçük dostlarım tarafından sokak hayvanları besleniyordu ve farklı şehirlerde de çöp toplama hareketleri başlatılmıştı. ‘Farkındalık’ çalışmaları yürütülüyordu. Ben de, geçen sene Ağustos ayında dedim ki; ‘Bu yaz farklı bir şeyler yapalım. Cep telefonuyla veya teknoloji ile çok fazla ilgilenmek yerine onu daha iyi bir şey için kullanalım’ düşüncesiyle sosyal medyadan baktım; ‘Trakya bölgemizde acaba bunu başlatan bir arkadaş var mı, çöp toplama etkinliği yapılıyor mu?’ diye. Olmadığını gördüm.  ‘Ben niye yapmayayım?‘ şeklinde düşündüm. Zaten bunca zamandır yere çöp atan biri olmadım, şimdi de tabii ki olmayacağım. Öyleyse başkasına da örnek olmak için ‘farkındalık’ çalışmasını oluşturup büyütmeyi düşünerek bir hayal kurduk. Sonrasında en yakındaki parkımızdan başlayıp, kaldırım kenarlarından devam ettik. Şu anda da sokaklarda, sahillerde, her yerde çöp toplamaya çalışıyoruz.

‘BEN ATMADIM AMA BEN TOPLARIM’

Temmuz ayının başında ise, yeni bir kampanya başlattık diyor Aras. “Keşan tertemiz olana kadar her gün çöp topluyorum” kampanyası. Orada da bir ayımızı doldurmuş olduk. Yani ben, ‘bir kişi, şunu yapsa veya yapmasa ne olabilir?’ diye düşünmek yerine, ‘Ben atmadım ama ben toplarım‘ dedim. Herkes böyle düşünebilir. Dolayısıyla sen atmasan da, sen topla. Çünkü öğrenmenin nasıl yaşı yoksa, 7’den 77’ye öğrenilebiliniyorsa herhangi bir şey, burada da aynı şekilde, 7’den 77’ye herkes çöp toplayabilir. Bu herhangi bir hakaret değil, kötü bir fikir değil. Yani, ‘Sen atmayabilirsin ama başkasının yere attığı çöpü toplayıp konteynere koyabilirsin’ diyerek, ‘ben atmadım ama ben toplayabilirim’ diye bir ‘motto‘ oluşturduk.

Böyle takdire şayan çalışmaları var Aras’ın. Çöp toplarken üzüldüğü ve çok şaşırdığı ‘şey’ler de olmuş tabii. Her farklı bölgede, sahilde, kaldırım kenarında olsun veya herhangi bir bölgedeki parkta olsun en fazla karşılaştıkları çöp türlerinden biri plastikler olmuş. Çevre gönüllüsü Aras, “Zaten mikroplastikler de günümüzde çoğalıyor ve maalesef ki, geleceğimizi de kötü etkiliyor ama en çok karşılaştığım atık, benim şaşırmadığım (bu duruma şaşırılması gerekir belki ama…) plastik şişeler oluyor. Sonrasında havada uçuşan, ağaçların dallarına takılan poşetleri söyleyebilirim. Hatta sahilde görülmemesi gereken bir ayakkabıyı gördüğümde, (bu durumla böyle birkaç kere karşılaşmıştım) tabii ki üzülüyorum. Onu ne kadar üzülerek de toplasam, bunun olmaması gerektiğini savunarak, sosyal medyadaki videolarımda söylüyorum” dedi.

Bu işler aynı zamanda yorucu da oluyor tabii. Havalar sıcak, kolay işler değil ama eve döndüğünde o yorgunluğun yerini nasıl değişik bir his alıyor? Meselâ, o çöpün temizlendiği alanı geriye bakıp da tertemiz görünce yorgunluğun gidiyor âdeta, değil mi?’ diye bir lâf ettiğimde, ‘Çok haklısın, kesinlikle öyle” dedi, Aras. “Daha bir saat öncesinde bir sokak arasından geçmiştik. Yaklaşık iki hafta önce bir çöp konteynerine o sokağın çöpünü toplamıştık, tertemiz yapmıştık. Yine öyle temiz görünce, insanların belki de birkaç kişinin o videoyu izleyip yere çöp atmadığını, çöp konteynerine attığını, temiz tutmaya çalıştığını düşününce, o yorgunluğa ve her şeye değiyor. En önemlisi de, böylece amacımıza ulaşmış oluyoruz” açıklamasında bulundu.

MAKSAT HÂSIL OLUYOR

Aras’ın bu çalışmaları sayesinde, aralarına katılan bir kitle oluşmuş durumda. Katılanların sayısı arttıkça ve insanlar çektikleri videoları gördükçe, ‘Çöp toplayan, Keşan’da bu hareketi başlatan çocuk sen değil misin?’ diye yanlarına gelip yardım eden veya yardım etmek isteyen kişilerin olduğunu da söylüyor. Aras, “Benim yaşımda veya benden küçük arkadaşlar da mevcut. Onlarla birlikte de topladığımız bölgeler oluyor bazen. Bütün bunların yanında maalesef karşılaşılmaması gereken görüntüler de var. ‘Yan yan‘ bakma gibi. Hani sanki kötü bir durummuş, ya da ‘neden bu çocuk çöp topluyor, neden herhangi bir şeyle ilgilenmiyor, telefonuyla oynamıyor, sokakta eğlenmiyor, arkadaşlarıyla takılmıyor?‘ bakışı bu. Aslında böyle düşüncelerin günümüz şartlarında olmaması veya en azından fazlalaşmaması gerekir. Ancak, insanlar kalıplaşmış düşüncelerde bunu farketmiyor. O şekilde bakanlar ve yanımızdan geçenler de oluyor bazen ama onlara fazla takılmadan biz amacımıza ulaşmak için çalışmalarımıza devam ediyoruz” dedi.

Maksadın günden güne hâsıl olduğuna inanıyor Aras İpsalalı. Yayınladığı videoların altındaki, ‘daha öncesinde yere çöp atan biriydim, senin bu videonu izledikten sonra yere çöp atmıyorum, hatta çöp bile toplamaya başladım’ yorumlarını görmek çok mutlu ediyor onu. “Şu halde, amacımıza ulaşmış oluyoruz ve mücadeleye devam edebiliriz” şeklinde düşünüyor.

Netice itibarıyla, “tek başıma ne yapabilirim?” dememek gerektiğinin örneğini veriyor bizlere bir nevî. Onun için bir kişi her şeyi değiştirebilir. Çünkü değişimin bir kişiden başladığına, başkalarına da bu şekilde sirayet edebileceğine inanıyor.

ÖDÜLLENDİRİLMELERİ GEREKİR!

Öte yandan, Keşan Belediyesi de bu konuda Temizlik İşleri Müdürlüğü ekipleri ile birlikte eldiven, çöp poşeti gibi malzeme desteğinde bulunmuş Aras’a.

Velhâsıl; çevre temizliği konusunda duyarlı olan çocuklarımızın, kardeşlerimizin, bu konudaki

çalışmaları takdire şayan. Emeklerine sağlık. Belediyeler veya diğer kamu kurumları, çevre dernekleri, Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı tarafından, Aras gibi yüreği kocaman çocuklarımızın, kardeşlerimizin şevkini ve gayretini artırmak adına ödüllendirilmesinin veya hediye verilmesinin (Edirne Valimiz Yunus Sezer‘in, Aras’a bisiklet hediye ettiği gibi) çok yerinde ve isabetli kararlar olabileceğine inanıyorum şahsen.

Ümit ve temennî ederim ki, çevre gönüllülerinin bu konudaki gayretleri, farkındalık çalışmaları başarılı olur, dalga dalga yayılır. Daha temiz bir Keşan, daha temiz bir Trakya ve daha temiz bir Türkiye hepimizin özlemidir, vesselâm.