SİYASETTE YÖNETİCİ OLMAK

Siyaset bildiğiniz gibi aslında ”yönetim sanatı”dır. Yönetmek uğruna verilen savaş ise yönetici olmak iktidar erk sahibi olmakla eşdeğerdir.

Bugünkü konumuz yanlış yönetimler, yönetimlerdeki tutarsızlıklar ve belki de daha ileri gidersek yönetme erkini ele geçirmedeki siyasal ahlak çöküntüleri. Ve daha da önemlisi yönetemediğin zaman dilimlerinde suçun yada kabahatin örtme manevraları.

Toplumsal ve siyasal yapımızda iki çeşit yönetim adımı var. Halkın seçtiği yöneticiler ve atanan yöneticiler. Kim daha ön planda olmalı sorusu benim kafamda aslında halkın seçtiği yöneticiler olmalı.

Peki bizde öyle mi? Hayır. Atanan yöneticiler maalesef yetki etki ve konum itibari ile ön planda. Aslında çok ülkede tam tersi.

Aslında konu denetim mekanizmasında kilitleniyor. Yapılan hata yada suç oluşturabilecek konularda yetki kullanımındaki eksiklikler.

Atanan yöneticilerimizin başında mülki amirler geliyor. Yani kaymakam ve valiler. Tabi devlet kurumlarının başına da çok sayıda müdürlükler var.

Seçilen yöneticilerimiz ise öncelikle muhtarlar ve belediye başkanları. Sırasıyla da çeşitli kurumlarda ki yöneticilerimiz.

Bu gün yönetici olup ta utanma duygusunun yok oluşuna değinmek istiyorum. Koltuk uğruna gerçekleri gizleme çarpıtma çözüm üretememe kendini gizleme aklama çabaları…

En tepedeki sorunlar ki hayati olanlarda bunlar. 2000’li yıllarda ev sahibi aile sayısı %74’lerde idi , şimdi % 52. 2000’li yıllarda hayat standardı açısından ortalama maaş 9 çeyrek altındı şimdi ise 1.5.

Büyük bir deprem yaşadık. fonda olması gereken para 750 milyar, verilen IBAN’larda toplanan paralar bağışlar da eklense doğru planlama ile 1.5 yılda tüm evler yenilenirdi. 3 yıl geçti teslim edilen ev %35 ve önemli kısmının yapı bozuklukları altyapı sorunları var.

Enflasyonda dünyada ilk üç, uyuşturucu piyasasında dünyada ilk üç ülke, hukuksuzlukta 150 OECD ülkesi içinde son 10 ülke içinde… Yine bu son 10 sırada mutsuzluk, vergi adaleti, geçim bozuklukları, eğitim eksiklikleri ,teknoloji kullanımı, çocuk ve iş ölümleri vs daha onlarca konuda hep en kötü 10 ülke içindeyiz.

Onbinlerce işyeri kapanmış, hem işyerleri hem insanlar yurt dışına kaçma yarışına girmiş. 4000 doktor kaçmış ülkeden, hastaneler doktorsuz, tekstil ve mobilya sektörü yarı yarıya kaçmış.

40 milyon insan borç batağında, emekliler maaşları ile kirasını dahi ödeyemiyor.

Ve soruyorum siyaset yöneticilerine bunlar en hayati sorunlar değil mi? Ve siz çözemiyorsunuz ama utanmıyorsunuz da. İşte asıl sorun bu. Gizliyor görmezden geliyorsunuz. Suya sabuna dokunmayan kurum hizmetlerini öne sürüp bakın çalışıyoruz diyebiliyorsunuz.

Anlatıyoruz ya susuyorsunuz ya kaçıyorsunuz. Ama yine de utanmıyorsunuz.

Sonra daha da ileri gidip çalışanları engelliyorsunuz, tutukluyorsunuz, imkanlarını kısıyorsunuz, hatta kendi borçlarınızı ve hatalarınızı yeni yöneticilere ödetiyorsunuz.

Yine utanmıyorsunuz.

Ha birde benim hassasiyetimi yazayım. Atama ayyaş diyor üst yöneticileriniz sizler tepki vermeye korkuyorsunuz ve utanmadan bayramlarda Ata’ma methiyeler düzüyorsunuz. Yüzünüze bakıyorum…. Utanmıyorsunuz.

Dün kara dediğinize bugün ak diyorsunuz. Ama dün ak diyenleri de tutukluyorsunuz. Yine utanmıyorsunuz.

Siyaset hizmet alanıdır, hoşgörü alanıdır, çalışmaların bilimsel temellerde sorunlara çözüm alanıdır. Siyaset iskeleti sağlam insan gerektirir. Siyaset bilim gerektirir. Siyaset erdemli liyakatli yönetici gerektirir.

Bakıyorum da illere ilçelere tüm yönetici tiplerinde bir vurdumduymazlık, yalan, gerçekleri gizleme, liyakati geri itme, adam ve taraftar kollama, itibarsızlaştırma ve siyasal konumunu koruyabilme adına her tür hokkabazlığa soyunma erdem sayılma yolunda.

Ben örnekleri oldukça çoğalan bu yapıdan utanıyorum… Peki siz? Siz utanıyor musunuz?

Eskiden yönetemeyince İSTİFA diye onurlu bir makam vardı. Unuttunuz ama biz unutmadık. Anlatıyoruz söylüyoruz ama yine utanmıyorsunuz. Bari boya sürün belli zamanlarda yüzünüze, utanırmış gibi yapın en azından.

Yönetim ciddi iştir. Dürüst ve temiz çalışanları öpüyorum ve saygı duyuyorum.