GERÇEK GÜNDEMİMİZ

Çalkantılı ve oldukça entrikalı bir dönem yaşıyoruz. Yaşananlar ve yaşanacakları biz Brezilya’da yaşanan olaylardan biliyoruz. Neredeyse birebir kopya. Lula’nın başına gelenler aynen bizde muhalefetin başına geliyor.

Demokrasi demokratik kurumların tamamının işleyişi ile ayakta kalabilir. En üst kurumların kararlarının tanınmadığı , hukukun işlemediği ya da ters olarak işletildiği koşullar muhakkak ki iktidar erkini elinde tutan grupların çıkar ve menfaatlerinden vazgeçememesinin sonucudur.

Bu durumlarda muhalefete düşen halka şikayettir. Meydanlar aslında ekonomik, hukuki, yaşamsal, geçimsel çıkmazlar karşısında çaresizce seyirci olmaktan öteye gidemeyen iktidar sahiplerinedir.

Özgür Özel’in dillendirmeleri çok çok haklı.

Bakın ne diyor: “Peki gerçekten ülkeye ne zarar verir biliyor musunuz? Vatandaşlar temel ihtiyaçlarını karşılamakta zorlanırken, ayrıcalıklı bir kesimin refah içinde yaşamaya devam etmesi.”

“Ülkeye ne zarar verir biliyor musunuz?” diye devam etti. “İnsanların fikirlerini özgürce ifade etmekten çekinmesi. Eleştirinin demokratik bir hak yerine bir tehdit olarak görülmesi.”

“Ülkeye ne zarar verir biliyor musunuz? Gençlerin geleceğe dair umutlarını kaybetmesi. Ailelerin artan yaşam maliyetleri altında ezilmesi. Vatandaşların seslerinin artık duyulmadığını hissetmesi.”

Ne kadar doğru değil mi? İşte gerçek gündem bu.

Çözüm maalesef meydanlardadır… Çözüm halkın baskı gücünü anayasal haklarını kullanmadadır… Çözüm hak hukuk ve adaletin kayıtsız şartsız işletilmesindedir.

Çözüm kendi muhalefetini yaratmak değildir iktidar için. Her zaman kullanılacak aparat bireyler bulabilirsiniz, halkı bölebilirsiniz, emekçileri çaresiz duruma düşürebilirsiniz. Ama bunlar ülkedeki kötü gidişi değiştirmiyor maalesef.

Çözüm demokrasiye dönmek, çözüm üretecek olanların önünü açmaktır. Yapılan yanlışlar maalesef bir kısım insanların yıllardır halksız zenginleşmesi ama çok geniş yığınların geçinemez konuma sürüklenmesine yol açmıştır. Yaratılan fakirlik bu gün 17 milyon insanın devletten yardım almadan yaşayamaz konumda kalmasına neden olmuştur. Yaşananlar gençlerin umutlarını ve geleceklerinin kararması sonucunu doğurmuştur.

Gerçek gündem ekonomiktir, kaynamayan tencere, üretmeyen ülke, okusa da işsiz gençlik, liyakatsiz yönetimler, sağlık ve eğitimden yoksun bırakılan kitleler, maaşları kiraya dahi yetmeyen emekli kesimlerdir.

Baskı ve şiddetle bunları örtemezsiniz. Mahkemeler yoluyla tüm halkı sindiremezsiniz. Korku duvarı aşıldı bu ülkede,artık ne yapsanız nafile.

İyisi mi demokrasiyi işletin ve içlerinizdeki suçlular zaten başka ülkelerinde vatandaşı paralarınızda yurt dışında, iyisi mi bu halkın sırtından zenginleştiğiniz yeter. Bırakında bu halk artık nefes alsın.

İnsanlık, insan olma bilinci ile tüm halkımızın yaşadığı dertlere sorunlara ortak olmaktan geçiyor. Biz o acıları görüyor yaşıyoruz.

Bu ülkenin Atatürk’le başlayan demokrasi ve çağdaş ülküler hedefini teokratik rejimlerle karatma uğraşınıza bir son verin. Çünkü bu halk buna müsaade etmiyor. Tom Barrack’ınızı da alın başka bir ülkede tek adam rejimleri kurun. Biz kabul etmiyoruz.

(Köşe yazılarındaki fikir ve düşüncelerin sorumluluğu, yazarın sahibine aittir.)