ÜÇ YILDA BİRBİRİ ARDINA DEVRİLEN ÇINARLAR

12 Ocak Pazartesi günü, Keşan Eğitim Camiası bir çınarını daha kaybetti. Üçü de Kepirtepe mezunuydu. Hasan Komanlı ve Ali Gülen 1952 yılı Kepirtepe Köy Enstitüsü’nün son mezunlarıydı. Salih Tosun 1951 yılında Kepirtepe ’ye girmiş hem Köy Enstitüsü kapandığı ve hem de bir yıl hazırlık sınıfı okuduğu için 1958 yılında Kepirtepe Öğretmen Okulu’ndan mezun olmuş.
Her üçünün de kısaca meslek yaşamlarından söz edip, anılara geçeceğim.
Salih Tosun görev yerleri için: Enez Yenice, Havsa Kuzucu, Keşan deyip bitirirdi. Hasan Komanlı Ağabeyimiz; ilk tayin yeri Mardin ili olmuş. Daha sonra Keşan Lalacık, Çamlıca ve Kaşan merkez okullarında çalışıp emekli olmuş. Ali Gülen Ağabeyimiz, Urfa Birecik, Kars, Çanakkale Gökçeada, Biga Gürgendere Köyü, Keşan Siğilli Köyü’nde çalışmış olup, Eğitim Ön Lisans Programı bitince, kısa bir süre de Keşan Gündüzler Köyü’nde görev yapmış.
Salih Tosun meslek yaşamında; Keşan Kurtuluş İlkokulu Müdürü, İlköğretim Müdürü, İlçe Milli Eğitim Müdürü, Halk Eğitim Merkezi Müdürü olarak görev yapmış. Emekli olunca, sürücü kursu müdürü olarak da çalışmış. Havsa Kuzucu Köyü’ndeki görevi; Edirne Kız Öğretmen okulu son sınıf stajyer öğretmen adaylarına Türk Halk Müziği ve Halk Oyunları konusunda eğitim vermekmiş.
Halk Eğitim Merkezi Müdürü iken Keşan Merkez Okulları’nda müzik öğretmeni olarak da görev almış. Müzik onun büyük tutkusuydu. Türk Halk Müziği dalında 6 derleme yapmış. Bunlardan Kalaycılar Türküsü TRT Repertuarına bile girmiş. ADD Keşan Şubesi ve Türkü Dostları Derneği Türk Halk veya Sanat Müziği korolarında, yıllarca solist ve korist olarak sahnede görev almıştır.
Öğretmenevinin kuruluş hikâyesini anlatır, “mevcut binanın arkasındaki boşluğa beş katlı yeni bir öğretmenevi projesi çizdirdim, Edirne’ye gittim, para yok dediler. Siz de yok olun deyip, emekliliğimi istedim” dedikten sonra başındaki GÖKÇETEPE SAHİLİ KORUMA VE GÜZELLEŞTİRME DERNEĞİ şapkasını gösterip, “bu derneği kurdum, kendime, çocuklarıma ev yaptım. Sahilin; yolunu, suyunu, elektriğini ben getirdim” derdi
“Hiçbir zaman doğum günümü kutlayamadığım için babama çok kızıyorum” diyordu. Niçin diye sorduğumuzda: “yılın 365 gününde başka gün yokmuş gibi benim doğum tarihimi 10 Kasım olarak yazdırmış” deyip söylenirdi. Keşan’daki ilk kooperatif evleri olan Yuvam Evleri ’de Salih Tosun önderliğinde hayata geçirilmiştir.
Hasan Komanlı ile pek anımız olduğunu söyleyemem. Ali Gülen onun için: “Bu kodaman çocuğu” derdi. “Bize okurken, ailemizden 5-10 lira para gelirken, ona; 50-100 lira gelirdi. Hatta o daha okuldayken, Lüleburgaz’da bir arkadaşının evinde motosikleti vardı” diye ilave ederdi. Keşan’ın Lalacık Köyü, okumuşu ve öğretmeni en çok olan köylerden biridir. Bunun; o köyde görev yapan Hasan Komanlı’nın eseri olduğu söylenir.
Ali Gülen Ağabeyimin anılarıyla destan yazılabilir. “Ben meslek hayatımda hiç tayin dilekçesi vermedim” derdi. Çalıştığı köye çeşme getirmiş; sürgün yemiş, köprü yapmış; sürgün yemiş, okul salonundan Türk Büyükleri resimleri kaldırıldığı için, İstiklal Marşı’na saygısızlık yapıldığı için kavga etmiş; sürgün yemiş. Keşan’ın Siğilli Köyü’nde patenti alınan Siğilli Bamyası da o köyde uzun yıllar görev yapan Ali Gülen’in eseridir. Toprağı Ankara’da tahlil ettirmiş, sonuç; “bu toprakta en iyi bamya yetişir” raporu gelmiş.
Yazın, öğretmenevi bahçesinde, kışın, bahçedeki sarkıtma dediğimiz yapının içinde oturur, ana binaya pek girmezdi. Çünkü, 70 yıllık sevgilim dediği sigarayı orada içemezdi. 2025 yılı aralık ayı başında evde düşme sonucu kalçasını kırmış, ameliyat olup eve geldiğinde, 14 Aralık Pazar günü onu ziyaret ettim. Ziyaret sonrası ALİ ABİ ÇAY İÇELİM Mİ DİYEBİLECEK MİYİM başlıklı bir yazı yazmıştım. Ben ona; “çay içelim mi” dediğimde “senden olursa içeriz” derdi ve eklerdi: “Benim iki cebimden birinde akrep, diğerinde engerek yılanı var” diyordu. Bu işin şaka yönüydü.
Ziyaretimde, beraber çekildiğimiz fotoğraf aşağıdadır. 28 Aralık günü bu defa kaldırıldığı Keşan Devlet Hastanesi’nde ziyaretine gittim. Orada da fotoğraf çekildi ama o fotoğrafta; Ali Abi ile artık çay içemeyeceğimiz belli olduğu için yayınlamak istemedim.
Aşağıdaki grup fotoğrafına gelince: Fotoğraf; 2016 yılı Büyükçekmece Belediye Başkanı Hasan Akgün öncülüğünde, Büyükçekmece’de yapılan Kepirtepeliler buluşmasında bir otelde çekilmiş. Bastonlu Ali Gülen, yanında; Feyzullah Aktan, sonra Salih Öztürk, Mustafa Taş ve Hasan Komanlı. (Fotoğraf; Mustafa Taş arşivinden alınmıştır. Kendisine teşekkür ediyorum.)
Feyzullah Aktan; 1944 Kepirtepe girişli, 1948 yılında siyasi nedenlerle okuldan ayrılmış, Keşan Önder Gazetesi sahibi, Trakya’da örnek vatandaş seçilmiş, Köy Enstitüleri’nin kapanışı ile ilgili DOMUZ DOLABI Kitabı’nın yazarı. İki Seçim Arası Demokrasi Karası diye bir kitabı daha var.
Salih Öztürk: Hasan Komanlı ve Ali Gülen ile aynı yıl Kepirtepe Köy Enstitüsü mezunu, halen Keşan’da yaşıyor. Mustafa Taş; 1970 Kepirtepe Öğretmen okulu mezunlarından. O da Keşanlı.

Dikkat ettinizse yıllar; 2024-2025-2026. Üç eğitim çınarı birbiri ardına yaşama veda etmiş.
Grup fotoğrafındaki eğitim çınarlarının tamamını, (Mustafa Taş daha sonra olmak üzere) öğretmen olarak Keşan yöresine geldiğim 1973 yılından beri tanıyorum. Her birinin, kılık kıyafetiyle, insan ilişkileriyle, örnek kişiler olduğuna, hiç tereddütsüz imzamı atarım. Tanıdığım sürece hiçbirini kravatsız görmedim dersem, abartmış olmam herhalde. Ali Gülen’in başından ADD Şapkası hiç eksik olmazdı. “Ben; Mustafa Kemal’ciyim” derdi. “Ben doğduğumda Atatürk yoktu, Mustafa Kemal vardı” diye de eklerdi..
Başta Salih Tosun ve Hasan Komanlı ağabeylerim olmak üzere, 12 Ocak 2026 günü Keşan Büyük doğanca Köyü’nde sonsuzluğa uğurladığımız Ali Gülen Ağabeyime Allah’tan rahmet, yakınları ve sevenlerine sabırlar diliyorum. Mekanları cennet olsun. Salih Öztürk ve Feyzullah Aktan Ağabeyim ile değerli arkadaşım Mustafa TAŞ’a da sağlıklı uzun ömürler.
Hoşça kalın. 13.01.2026 Mehmet USLU– Emekli Öğretmen