KASTINIZ NE İDİ AYANCIK’A, KASTINIZ NE İDİ BOZKURT’A
Yıl 1969, Eylül Ayı. Manisa Sipil Dağı’nın eteğinde, 26 Mayıs’ta başlayan kısa dönem askerlik eğitim süremiz bitmiş, görev yapacağımız köy okulları için il kura çekimindeydik.
Önümdeki 3 kişi Hakkari ilini çekmişti. İçinde küçük rulo kağıtlar bulunan oval tepsiyi, Türkiye Haritası olarak düşledim. Batı ve Güney’de kuraya tabi il yoktu. Bana göre, tepsinin tam üst tarafından (Kuzeyden) rulo çekecektim. Ruloyu açtım, Kastamonu yazıyordu. İçinizde, Kastamonu adının nereden geldiğini bilenler olabilir, ama Kastamonu efsanesini bir daha okumaya ne dersiniz?
Bizans Tekfur’un yaşadığı kale defalarca kuşatılır ama alınamaz. “Kale içerden fethedilir” derler ya, Türk Komutan ile gönül ilişkisine giren Tekfur’un güzel kızı Moni, kalenin anahtarlarını bir şekilde komutana ulaştırır. Kale fethedilir ama Tekfur, kızını kalenin burçlarından aşağı sallandırıp ölümüne sebep olur. Bunu gören komutan: “Kastın ne idi Moni’ye” diye seslenir. Efsaneye göre bu sesleniş, zaman içinde Kastamonu’ya dönüşür.
Eylül’ün üçüncü haftasında Kastamonu’daydım. Küre İlçesi Koz Köyü’ne tayinim yapılmıştı. Otogarda, İnebolu’ya tayin olan Konyalı bir öğretmenle tanıştık. Ford Marka minibüs İnebolu’ya gitmek üzere hareket etti. İki öğretmen ön koltukta oturmuştuk. Yarım saat kadar sonra aracımız aks kestiğinden, sol taraftaki şarampole girmiştik. Sarsıntıda, başımız ön cama vurmuş, benim alnımda, daha sonra üç dikiş atılan bir kesik oluşmuş, Konyalı arkadaşın sol yanağında epey bir deri sıyrılması vardı. Küre’de hastane yokmuş, Hükümet Tabibinin de izinli olmasından dolayı tedavilerimiz, İnebolu Devlet Hastanesi’nde yapılmıştı.
Daha sonraları, Kastamonu Kalesi’ni de, İnebolu’yu da ziyaret ettim. İnebolu’dan sonra Abana ve Bozkurt’a da gittim. Yanlış hatırlamıyorsam, Perşembe günü Bozkurt’un Kadınlar Pazarı vardı. Etrafı alçak duvarlarla çevrili pazarın, o günkü satıcıları da, alıcıları da kadınlardı. Ortada sadece erkek zabıtalar geziniyordu. Pazara giremeden dönmüştüm.
Ülkemde, Ege ve Akdeniz sahilleri ile İç Anadolu’nun bazı bölgelerini cehenneme çeviren orman yangınından sonra, Karadeniz Bölgesi’ni de sel vurdu. Selden en çok etkilenen yerler; Kastamonu; Küre ve Bozkurt İlçeleri ie Sinop Ayancık İlçesi ve Bartın’dı. En büyük tahribat Bozkurt’taydı. Yazımı yazdığım anda hayatını kaybeden 82 kişi, 32 kişi de kayıp ihbarı vardı. Maddi zararın tespiti ise kolay, kolay yapılacak boyutta değildi. “Toparlanma dönemi bitti, şahlanışa geçtik” diyen AKP İktidarı, yangından sonra sel için de yine İBAN numaraları gönderdi.
Yıl 2011, Artvin Hopa. “Derelerin kaldırabileceğinden fazla HES yapıyorsunuz” demişti, Öğretmen Metin Lokumcu. AKP Mitingi vardı. Polis darbesiyle hayatını kaybetmişti. Metin Lokumcu haklı çıktı. Selde, hayatları karartan sadece HES’ler miydi? Belki değildi, ama nedenlerden biriydi.
Bozkurt Ezine Çayı’nın su havzası; 400 metre genişliğinde. Yapılan inşaatlarla, dere yatağı 15-20 metreye düşürülmüş. Yaşanan felakette AKP İktidarının en çok eleştirilme nedeni; rant canavarı TOKİ’nin her bulduğu boş araziye apartmanlar dikmesidir.
Sinop, Ayancık İlçesi Babaçay Köyü: Köyde, 200 bin metreküp kereste depolayabilecek bir alan oluşturulmuş. Nereye mi? Tabii ki, dere yatağına. Suyun gücü, 200 bin metreküplük kereste ile birleştiğinde; değil binaları, dağları bile devirir. Aynı köyde, 1984’te selden onlarca ev yıkılmış, yerlerine yapılan afet evlerinden 47 tanesi de bu selde yıkılırken, maddi zarar??? Kereste deposunun taşınmasına karşı çıkan o günkü Ayancık Kaymakamı başka yere tayin edilmiş.
Daha önce bir yazımda yazmıştım. Ne demişti Prof. Celal Şengör: “Cahil ve fakir kalman imkânsızken, halkın yarısı açlık sınırında. Sebep? İki sebebi olmalı. 1-Cehalet, 2- İhanet.”
Orman yangını ve sel felaketinden sonra ben de diyorum ki: “Ülkemin insanları, orman içinde yanarak, şehir içinde boğularak ölüyorsa: Bunun iki nedeni olmalı. 1-Cehalet. 2-İhanet.”
Cehalet ve ihanete örnek mi istiyorsunuz? Buyurun okuyun: 1969-1971 yıllarında çalıştığım Kastamonu Küre İlçesi ile ilgili hiç unutmadığım bir gazete haberi şuydu: “2100 kişinin yaşadığı Küre merkezde, toplam 20 kahvehane bulunmaktadır.” İşte size, cehaletin kaynağı ve belgesi.
1142 rakımlı Küre; iki dağ arasında bir vadide kurulmuştur. Temel geçim kaynağı; Prit Madeni ve ormancılıktır. 1969 yılı Eylül sonlarında, Çatak Köylü Necati Amca’nın atının sırtına yüklediğim bir valiz ve yatak dengi ile şehir merkezinden çıkıp dağın yamacında 10-15 dakika kadar yol yürümüş, tepeye çıkınca, aşağıda gördüğüm yerleşim yeri ile ilgili: “Burası neresi” dediğimde, yanıt; “Küre” olmuştu. Tepeden aşağı bir top yuvarlasanız, belki de 2 km falan sonra durabilirdi.
O gün 2100 olan nüfus, zaman içinde çok değişkenlik göstermiş, 1980’li yıllarda artan merkez nüfusu bugün 2614 kişiye düşmüş. Küre, göç veren bir şehir olduğu için benim görev yaptığım Koz köyde o zaman sadece öğrenci sayısı 62 idi. Bugün köyün tamamı 50 kişiymiş. Pekiyi; nüfus artışı olduğu yıllarda binalar nereye mi yapılmış, tabii ki; selin vurduğu diğer şehirler gibi dağın yamacına ve dere içlerine. Alın size bir cehalet ve ihanet örneği daha. Küre’de üretilen prit madeni, 30 km uzaklıktaki İnebolu’ya teleferikle taşınmakta, oradan da gemilerle yurtdışına gönderilmekteydi.
Bozkurt’ta yıkılan Ölçer Apartmanı’nın Müteahhidi Mehmet Özkan İstanbul’da tutuklanmış. 17 Ağustos Gölcük Depremi sonrası ölen 17480 kişinin sorumlusu olarak Müteahhit Veli Göçer “Günah keçisi” ilan edilmiş ve tutuklanmıştı. Yargılandı, mahkum oldu ve cezaevinden çıktı.
Son sel felaketinde tek suçlu Mehmet Özkan mı? Tabii ki hayır.
Türk Komutan, kale burçlarından düşüp ölen Moni’nin babasına: “Kastın ne idi Moni’ye” diye sormuştu. Ben de sel felaketi sonrası ona benzer bir soru soruyorum:
Dereleri HESLER’LE katledenler. 400 metrelik su havzasını 15-20 metreye düşürenler. Nehirlerin denize ulaşacağı su yolunu imara açıp, inşaat ruhsatı verenler. Dere yatağına yatay köprü inşa edenler, kereste istifleyenler.
KASTINIZ NE İDİ AYANCIK’A, KASTINIZ NE İDİ BOZKURT’A?
Saygılarımla. 22.08.2021 Mehmet USLU- Emekli Öğretmen

- ADIYLA, ESERLERİYLE YAŞAYACAK BİR ÇINARI KAYBETTİK - 20 Nisan 2026
- İFTAR MENÜSÜ - 9 Mart 2026
- CAİZ Mİ DEĞİL Mİ, HELAL Mİ HARAM MI? - 2 Mart 2026
- ADALET BUNUN NERESİNDE - 23 Şubat 2026
- ESKİ GELİBOLU CADDESİ ANILARIMDAN KESİTLER - 16 Şubat 2026
- YARGI BAĞIMSIZ VE TARAFSIZ MI? - 9 Şubat 2026
- BU ALİ GERÇEK KEŞANLI ALİ - 2 Şubat 2026
- GERÇEK IŞIĞINI YANSITAMAYAN FENER - 26 Ocak 2026
- NEDEN HEP AKP KAZANIYOR - 19 Ocak 2026
- ÜÇ YILDA BİRBİRİ ARDINA DEVRİLEN ÇINARLAR - 14 Ocak 2026






























