UTANMAYI UNUTMAK

Nasıl ve neden utanıyorduk eskiden? Bırakın bir suç işlemeyi kabahatli olduğumuz zaman dilimlerinde bile özür diler yüzümüz kızarırdı. Komşu kızına bakmazdık, özrü olanı kınamazdık, fakiri hor görmezdik, yalan zinhar söylemezdik, hırsızlık yapmaz, harama el uzatmazdık. Bunları düşünürken bile utanır yüzümüz kızarırdı.

Biz belki de bu yüzden yüzümüzü hep sola döndük. Hep ezilenden yana olduk. Şarabı sevmemiz bile üzümün ezilmesindendi sanırım. Yasar Kemal’i sevdik Mahzuni’yle türkü söyledik Şeyh Bedrettin’i yaşadık, Pir Sultan’la büyüdük. Uğur Mumculardan haber okuduk araştırmayı öğrendik. Emperyalizmle savaşıp kazanmayı Mustafa Kemal’den, emperyalizme dünyaca karşı çıkmayı Che Guevara’dan öğrendik.

Bir fakir gördüğümüzde üzülürdük, köylü ezilirse, işçi ezilirse üzülür mücadele ederdik. Sanki suçlu bizmişiz gibi utanırdık.

Bu gün haberlere baktım İBB kreşinde bir çocuk hafif yaralanmış. Tespiti yapan İBB , aileye haber veren İBB, kameraları inceleyip çalışanlarla ilgisi olmadığını tespit eden İBB. Ya kardeşim sen bakansın nasıl böyle iftiralarda bulunup da İBB’yi suçlarsın. Tam bir Kabataş faciası. Koro halinde saldırıyorlar… Utanmıyorlar!

Bakanım sen okullara temizlik malzemesi veremiyorsun, temizlikçi kadrosu veremiyorsun, ısınmak için yeterli yakıtı veremiyorsun, güvenlik elemanı veremiyorsun hatta bir öğün yemeği dahi veremiyorsun. Eğitimin parasız olması gerektiğini artık konuşmuyoruz bile. Savunduğun tarikatlarda çocuklara tecavüz edildi. Küçüğün rızası var dediniz. Bir kereden bir şey olmaz deyip 45 çocuğa tacizi kahkahalar atarak meclis araştırmasından kaçırdınız.

Utanmadınız. Biz ne ara utanma duygumuzu yitirdik acaba?

Yemek programlarını izledim bir ara. Para kazanmak için üstelik bu ekonomik şartlarda evinde bile yiyemeyeceği yemekleri  yalan söyleyerek kötülemelerini gördüm. Güya suçlu arama programlarında ahlaksızlıkları reyting uğruna aslında halka gösterilmesini gördüm. Ne kadar utanılacak olay, vaka, işlem varsa alenen sergilendiğini gördüm. Ne söyleyenlerde utanma emaresi ne yayınlayanlarda ne de yaşayanlarda utanma emaresi gördüm.

Siyasilerde diploma davalarında fakülte yönetimlerinin utanmadığını gördüm. Kızını biyoloji bölümünden tıp fakültesine geçirenleri gördüm. Hele bir Kızılay vakamız oldu. Depreme çadır göndereceklerine sattıklarını gördüm. Hatta yiyecekleri bile sattıklarını gördüm. Depremde göçük altına 4 gün 5 gün gidilmediğini gördüm.

Hiç biri hiçbiri ama utanmadılar! Toplumdan özür dilemediler. Yasaları işletmediler ceza almadılar.Hukuku guguk yapıp arkasından dolanıp aklandılar. Ne kendi ailelerinden utandılar ne halktan ne basından.

Geçenlerde bir bayan resmen ”evet utanmıyoruz” bile diyebildi.

Biz böyle yetiştirilmedik. O nedenle içim acıyor. Onların adına ben utanıyorum. Bizim geleneklerimiz kılcal damarlarımızda genetiğimizde işli UTANIRIZ. Sizler nasıl insanlar oldunuz da utanma duygunuz yok olmuş habire yalan söylüyorsunuz?

Korkma ey halkım! Ne korkunu ecele faydası var ne de susmanın bu kadar ahlaksızlık bizden değil… Olamaz. Bu bize dayatılan emperyal kültürün bir parçası sadece. İlgilenme aldırma bakma sesini çıkarma çıkarına bak.

Yok biz bu değiliz… Olmayacağız.

Tüm toplumun yeniden temizlenmesi, arınması dileklerimle iyi haftalar.